Tanrı Kent: Tanrının terk ettiği yerde hayatta kalmak üzerine
Filmin son sahnesinde küçük çocuklar öldürecekleri insanların listesini yapıyorlardır. Lil Zé'nin halefleri. Döngü kırılmamıştır, yalnızca bir nesil daha küçülmüştür.
Özgürlüğün kanla yazıldığı efsane: Cesur Yürek
Filmin duygusal omurgasını ise özgürlük fikri oluşturur. “Özgürlük” teması, yalnızca politik bir hedef değil, bireysel bir varoluş meselesi olarak işlenir.
Katırcılar: Bir dönemin sert aynası
Atmosfer konusunda da film başarılı. Dağ yolları, sınır hattındaki gerilim ve yoksulluğun görsel dili izleyiciye geçiyor.
Alfred Hitchcock sineması üzerine bir okuma
Psycho, altmış yılı aşkın süredir izlenmeye devam eder, çünkü anlattığı şey zamansızdır. İnsan zihninin kendi kendine kurduğu hapishane, bastırılanın eninde sonunda geri dönmesi ve en korkunç şeyin dı...
Perdenin ardındaki hakikat üzerine: Gölgeler ve Suretler
Platon'un mağarasındaki en kritik an, zincirlerden kurtulan birinin dışarıya çıkması ve gölgelerin yalnızca gölge olduğunu anlamasıdır. Ama mağaraya döndüğünde kimse onu dinlemez, gerçeği görmüş olan,...
İkinci sınıfın kapısında: Emin Alper'in Kız Kardeşler'i üzerine
Filmin merkezindeki "besleme" kurumu, ilk bakışta bir yardım ilişkisi gibi görünür. Köydeki yoksul aileler kızlarını şehirdeki varlıklı hanelere verir.
Karanlık Gece: Taşranın karanlık hafızası
Karanlık Gece’de ise obruk, bir çöküş değil, bir örtüdür. Suçun üstünü örten, onu görünmez kılan, adeta toprağın kendisini bir suç ortağına dönüştüren bir yapı.
Üç Harfliler: Fal; korkunun değil kadrajın peşinde bir film
Kamera hareketleri de bu atmosferin önemli bir parçası. Ani geçişler, sert zoomlar yerine, neredeyse fark edilmeyen, yavaş ve kontrollü kaymalar var.
The Big Short; çöküşün matematiği, ahlâkın iflası
The Big Short’un en zekice yaptığı şeylerden biri de bu karmaşık sistemi eğlenceli bir dille anlatmasıdır. Dördüncü duvarı yıkar, izleyiciye göz kırpar, finans jargonunu sokak diline çevirir.
Adolescence: Görünmeyen boşlukların çocukları
Dizinin en güçlü taraflarından biri, meseleyi basit bir “kötü ebeveynlik” anlatısına indirgememesi. Burada anne-babalar kötü insanlar değil, aksine, çocuklarını seven, korumaya çalışan, elinden geleni...
All the President's Men: Hakikatin peşinde iki adam
Filmde gazetecilik, romantize edilmiş bir meslek olarak sunulmaz. Tam tersine, son derece mekanik, tekrar eden ve yorucu bir süreç olarak resmedilir.
Adaletin on iki yüzü : 12 Kızgın Adam
Filmin en güçlü psikolojik anlarından biri, çocuğun suçlu olduğuna en çok inanan jüri üyesinin yaşadığı kırılmadır. Bu karakter aslında davayı değil, kendi oğluyla yaşadığı travmayı yargılamaktadır.