Araştırma, özellikle büyükşehir merkezleri ile kırsal bölgeler arasındaki sosyoekonomik farkın dikkat çekici boyutlara ulaştığını ortaya koydu.
Genel sıralamada Türkiye'nin sosyoekonomik seviyesi en yüksek ilçesi Ankara'nın Çankaya ilçesi oldu. Çankaya'yı İstanbul'un köklü ilçeleri Kadıköy ve Beşiktaş izledi. Bu ilçeler, hane halkı olanakları, eğitim düzeyi ve yaşam standartları açısından listenin en üst basamağında yer aldı. Metropollerdeki bu yüksek skora rağmen, ülke genelinde "yüksek refah" grubuna giren hane oranının oldukça sınırlı kalması dikkat çekti.
Araştırmada sosyoekonomik seviye puanı en düşük ilçe ise Giresun'un Çamoluk ilçesi olarak belirlendi. TÜİK analizine göre Çamoluk, hane halkı varlığı ve sosyal imkanlar açısından Türkiye'nin en zayıf skoruna sahip bölgesi oldu.
Sıralamanın alt basamaklarında yer alan ilçelerin büyük bölümünün nüfusu az, kırsal yapısı baskın ve temel sosyal imkanlara erişimi sınırlı bölgelerden oluştuğu görüldü. Bu ilçelerde geçim kaynakları, eğitim olanakları ve teknolojik erişimin oldukça kısıtlı olduğu vurgulandı.
TÜİK verilerine göre sosyoekonomik seviyesi en düşük ilçeler şunlar:
Giresun – Çamoluk
Konya – Derebucak
Sivas – Doğanşar
Kayseri – Felahiye
Sinop – Dikmen
Kastamonu – Pınarbaşı
Çankırı – Bayramören
