İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi (İSİG) tarafından paylaşılan verilere dayandırılan değerlendirmelerde, 2013 yılından bu yana en az 852 çocuk işçinin çalışırken hayatını kaybettiği belirtildi.
Son yıllarda çocuk işçi ölümlerinin arttığı, 2024 ve 2025 yıllarında bu sayının daha da yükseldiği ifade edilirken resmi veriler ile sivil toplum kayıtları arasında fark bulunduğu da dikkat çekilen başlıklar arasında yer alıyor.
“Çocuk işçiliği tercih değildir” vurgusu
Metinde, çocukların ekonomik politikalar ve eğitim sistemindeki dönüşümler nedeniyle erken yaşta iş gücüne dahil edildiği savunuldu. Mesleki Eğitim Merkezleri (MESEM) başta olmak üzere çeşitli uygulamaların “eğitim” adı altında çocuk işçiliğini meşrulaştırdığı ileri sürüldü.
Farklı sektörlerde çocuk emeği
Çocukların tarım, inşaat, hizmet ve sanayi sektörlerinde farklı alanlarda çalıştırıldığı belirtilirken, mevsimlik tarım işçiliğinden organize sanayi bölgelerine kadar geniş bir alanda çocuk emeğinin yer aldığı ifade edildi. Bazı bölgelerde çocukların eğitimden koparak aileleriyle birlikte çalışmaya gittiği kaydedildi.
MESEM sistemi tartışması
Mesleki eğitim adı altında yürütülen MESEM uygulamalarının çocukları erken yaşta iş hayatına yönlendirdiği belirtilerek, bu modelin “düşük maliyetli iş gücü” oluşturduğu öne sürüldü. Sistemde yer alan öğrencilerin haftanın büyük bölümünü işyerlerinde geçirdiği ifade edildi.
Eğitim politikalarına eleştiri
Eğitim sistemindeki dönüşümün çocuk işçiliğini artırdığı savunularak, 4+4+4 sistemi, meslek liselerinin yaygınlaştırılması ve özel okul teşviklerinin bu sürece etki ettiği ileri sürüldü. Eğitimde yaşanan dönüşümün çocukların temel becerilerden uzak kalmasına neden olduğu belirtildi.
“Çocuk işçiliği ile mücadele” çağrısı
Açıklamada, çocuk işçiliğinin yasaklanması, eğitimin kamusal ve ücretsiz hale getirilmesi, özel okulların kamulaştırılması ve çocukların ekonomik zorunlulukla çalışmasının önüne geçilmesi gerektiği ifade edildi. Ayrıca eğitim sisteminin yeniden yapılandırılması çağrısı yapıldı.
Metinde ayrıca, çocuk işçiliği sorununun bağımlılık, şiddet ve toplumsal risklerle birlikte değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek, mücadelede koordineli bir toplumsal yaklaşımın önemine dikkat çekildi.
